Manuele therapie

Manuele therapie is een vorm van onderzoek en behandeling van functiestoornissen waarbij, na analyse van het menselijk bewegingsapparaat, getracht wordt door mobilisaties en manipulaties aan botstukken, veranderde functies in de bewegingsketens van het menselijk lichaam te optimaliseren. De indicatie is een stoornis in het bewegingsapparaat die zich uit in klachten van zowel de wervelkolom (hoofd, hals, borst en bekken) als de ledematen. Tijdens het onderzoek wordt gebruik gemaakt van neurologische onderzoekstechnieken in combinatie met specifiek manueel therapeutische testen. Het doel hiervan is om de functiestoornissen, waaruit de klachten zijn ontstaan en het gevolg zijn van functiestoornissen, te analyseren. Indien aanvullend onderzoek (zoals röntgen, laboratoria e.d.) wenselijk is, wordt contact opgenomen met de arts. Als na onderzoek blijkt dat behandeling zinvol is, wordt in overleg met de patiënt het behandelplan opgesteld.
De behandeling kan bestaan uit: Specifieke handgrepen uitgevoerd met zachte druk of trek aan botstukken waarin tijdens het onderzoek de stoornis werd vastgesteld. Ook kan gebruikt gemaakt worden van gedoseerde impulstechnieken. In voorkomende gevallen worden door de patiënt specifieke bewegingen geoefend om de herwonnen beweeglijkheid te behouden en/of te verbeteren.